In memoriam

Ons kindje en tijgertje is niet meer... vrijdagnacht is Charlie overleden. 18 jaar samen... de verhouding begon iets stroef, ze was een wild duinkatje maar ze ontwikkelde zich tot de schootpoes der schootpoezen, een katje zonder persoonlijke cirkel. Het liefst wilde ze face to face contact. De ontmoeting met Marco werd een hoogtepunt. Het was liefde op het eerste gezicht. Samen zitten, pootje op been, kopje op hand. We missen haar erg...
6 Comments:
ach gossie, wat een snoepje. Tja helaas hebben ze geen eeuwig leven. Mijn moeder heeft er 2. Die zou ik ook niet willen missen.
Sterkte ermee
Liefs
Nicole
maandag, februari 26, 2007 11:52:00 a.m.
Snik......
Lief klein aapje...
Je "grootste" vriend !
Baasje
maandag, februari 26, 2007 12:29:00 p.m.
Hai Sees en marco.
Zou ze pommel (zal het vast niet goed geschreven hebben) te veel gemisd hebben??
Sterkte.
Esther
maandag, februari 26, 2007 1:19:00 p.m.
Wat een verdrietig bericht! En wat een lief klein poesje op de foto's ( of komt dat misschien omdat ik van die knoerten heb...) Jeetje, 18 jaar lang samen is zo lang maar ook weer veel te kort...het kan gewoon niet lang genoeg zijn! Waarom worden zie niet net zo oud als ons??!!
Wat zal je een hoop leuke en eigenwijze herinneringen aan haar hebben, koester ze!
Sterkte jullie allebei!
Kus, Moll
maandag, februari 26, 2007 1:33:00 p.m.
Ach... wat een schatje.
Wij hebben er 3 en ik zou er ook behoorlijk veel moeite mee hebben. Zeker na 18 jaar.
Sterkte!
Ester
maandag, februari 26, 2007 9:19:00 p.m.
Charlie, schommelstoel, vriendje van Pobbel, kat met de grootste persoonlijkheidsverandering ooit bij dieren gesignaleerd, trouwe bewaker van huis en zijn bewoners (of was het andersom?) - nu toch ook het laatste van de 7 levens opgebruikt...
Sterkte ermee!
Ingrid
woensdag, februari 28, 2007 10:51:00 a.m.
Een reactie posten
<< Home